Tematy miesiąca

Energooszczędne poddasze

Już na etapie projektowania, trzeba podjąć decyzje, jaki rodzaj poddasza będzie realizowany. Dobór odpowiedniego rozwiązania konstrukcyjnego, przy uwzględnieniu kształtu dachu, układu warstw oraz przyjętych materiałów wykończeniowych (dachówka, okładziny wewnętrzne) jest bardzo istotny, i jak widać przy wielu realizacjach, kłopotliwy.

zdj405_plytamisuperrockwypelniamy.jpg

Już na etapie projektowania trzeba podjąćdecyzje jaki rodzaj poddasza będzie realizowany. Dobórodpowiedniego rozwiązania konstrukcyjnego przy uwzględnieniukształtu dachu, układu warstw oraz przyjętych materiałówwykończeniowych (dachówka, okładziny wewnętrzne) jest bardzoistotny i jak widać przy wielu realizacjach kłopotliwy.

Pamiętajmy o właściwej wentylacji połaci
Na użytkowym poddaszu nie można zapomnieć o prawidłowej wentylacjipołaci dachowej, która zabezpiecza przed zawilgoceniem ocieplenia igniciem konstrukcji drewnianej. Możemy zapewnić ją na dwa sposoby.Ze względu na zachowanie wobec pary wodnej przenikającej z poddaszarozróżniamy dwa podstawowe typy połaci dachowej:
- pokrycie szczelne dla pary wodnej, gdy wentylację zapewnia pustkapowietrzna,
- pokrycie nieszczelne dla pary wodnej, gdy wentylację zapewniamembrana wysokoparoprzepuszczalna.

Pokrycie typu szczelnego oznacza połać zpapą bitumiczną ułożoną na pełnym deskowaniu lub z folią (FWK) oniskiej paroprzepuszczalności (do 600 g/m2/dobę). Wtakim przypadku należy zawsze wykonać wentylowaną pustkę powietrznąpomiędzy papą lub FWK a ociepleniem. Szczelina powinna mieć grubość3-6 cm, a jej zadaniem jest wentylacja połaci, dlatego należypamiętać o stworzeniu wlotów (okap dachu, podbitka) i wylotówpowietrza (kalenica, kratki wentylacyjne w ścianach szczytowych).Dla zapewnienia stałości wymiarowej szczeliny wentylacyjnej zalecasię wykonanie rusztu ze sznurka pomiędzy krokwiami w odległości od3-6 cm od warstwy wiatroizolacji lub desek z papą. Dachy dwuspadowea w szczególności kopertowe czy czterospadowe powinny miećprzestrzeń nad jętkami lub kleszczami silnie wentylowaną. W takichprzypadkach należy wykonać tzw "garnki" celem połączeniaprzestrzeni wentylowanej pod deskami lub wiatroizolacją o niskiejprzepuszczalności pary wodnej z przestrzenią pod dachówkami a dalejz atmosferą. Dlatego w takich przypadkach, zamiast pełnegodeskowania z papą lub FWK o niskiej paroprzepuszczalności zalecasię stosowanie membran wysokoparoprzepuszczalnych, które już naetapie projektu eliminują późniejsze kłopoty.

Pokrycie typu nieszczelnego dla parywodnej występuje przy stosowaniu na krokwiach wiatroizolacji owysokiej paroprzepuszczalności (>600-800 g/m2/dobęlub Sd < 0,03 m). Para wodna z pomieszczeń suchych poddaszaprzenika przez paroprzepuszczalne warstwy połaci do szczelinywentylacyjnej między membraną, a pokryciem dachowym. Nie mapotrzeby wykonywania pustki powietrznej. Zaleca się, aby pierwszawarstwa ocieplenia miała grubość o 1-2 cm mniejszą niż wysokośćkrokwi - w ten sposób zapobiegniemy wypychaniu wiatroizolacji wkierunku szczeliny wentylacyjnej.

Jak prawidłowo ocieplić poddasze?
Energooszczędne ocieplenie poddasza użytkowego to zawsze ociepleniedwuwarstwowe. Musi ono spełniać podstawowe założenie tj. opórcieplny R = d / λ ma być: > 7,0 dla stropodachu,poddasza. Zalecana grubość dwuwarstwowego ociepleniaenergooszczędnego poddasza wynosi minimum 30-34 cm. Tyle wełnyzwykle nie mieści się pomiędzy krokwiami, dlatego najlepiej ułożyćocieplenie w dwóch warstwach.

Pierwsza warstwa izolacji
Pierwsząwarstwę ocieplenia z płyt TOPROCK lub MEGAROCK grubości 10-20cmukłada się między krokwiami. Z odcinków o długości do 6 m docinasię kawałki o 1,5 - 2 cm szersze od odległości w świetle międzykrokwiami. Taki naddatek i sprężystość skalnej wełny pozwalają nawykorzystanie sił tarcia i samodzielne utrzymywanie się takdociętego ocieplenia między krokwiami. Ta cecha sprawia, że nie mapotrzeby wykonywania rusztów sznurkowych od strony płytgipsowo-kartonowej - unikamy więc kilku tradycyjnych czynności, coprzyspiesza ten etap pracy, a montaż bez trudu może wykonać jednaosoba przy jednoczesnym ograniczeniu ilość odpadów.

Druga warstwa izolacji
Po zamocowaniu metalowego rusztu, który trzeba wypełnić paskamiwełny, między jego elementami układamy płyty drugiej warstwyocieplenia.
Zalecanymi materiałami do wykonania drugiej warstwy ocieplenia sąpłyty ze skalnej wełny mineralnej - Superrock lub Rockmin owymiarach 100 na 60 cm. Należy pamiętać o stosowaniu się do zasadyprzycinania z naddatkiem w celu klinowania płyt pomiędzy profilami.W ten sposób skutecznie redukujemy mostki cieplne na stykach płyt.Dzięki swojej masie izolacje firmy Rockwool Polska o odpowiedniejgrubości znakomicie pochłaniają hałas wywołany padającym nablaszane pokrycie deszczem lub gradem.

Gdzie stosować folię paroizolacyjną
W pomieszczeniach suchych (pokoje, korytarz) przykręcamy płyty G-Kbezpośrednio do rusztu, natomiast w pomieszczeniach wilgotnych(kuchnia, łazienka, WC) musimy wcześniej położyć folięparoizolacyjną. Przyklejamy ją do stalowego rusztu taśmą dwustronnąlub mocujemy zszywkami, gdy ruszt jest drewniany. Wykonujemyzakłady 10 cm i sklejamy je taśmą dla zapewnienia szczelnościparoizolacji.