Tematy miesiąca

Jak uniknąć pękania płytek na tarasie??

Okładziny oraz zaprawy klejowe stosowane na tarasach są coraz lepszej jakości, a mimo to bywa, że zdarzają się awarie. Dlaczego?Tarasy są elementami budowli podlegającymi szczególnie dużym i różnorodnym obciążeniom, takim jak gwałtowne lub wysokie skoki temperatury, agresywne oddziaływanie środowiska lub preparatów czyszczących, czy też bezpośrednim naciskom mechanicznym. Spełnienie kilku ważnych warunków wykonawczych i materiałowych decyduje o wieloletnim bezawaryjnym korzystaniu z okładzin ceramicznych na tarasach.

Pękanie i odspajanie się płytek związane jestprzede wszystkim z przesunięciami podłoża w stosunku do okładziny,a szczególnie z brakiem dylatacji brzegowych oraz dzielących dużepłyty tarasowe na mniejsze pola (z uwzględnieniem specyficznychkształtów tarasu).
Na tarasach na fot. 1 i 2 pomimo ich stosunkowo dużych rozmiarów,nie wykonano podziału na mniejsze pola. Samoczynne pęknięcia płytyi odspojenia się płytek wystąpiły w miejscach, w których należałowykonać dylatacje konstrukcyjne i konsekwentnie przenieść je dookładziny. Zjawisko to zostało spotęgowane brakiem zalecanegozbrojenia płyty tarasowej.

W przypadku nie monolitycznego fundamentutarasu, złożonego z kilku odrębnych elementów jak w przypadku nafot. 3 (fundamenty słupów, osobno murowane ścianki oraz nadlewanapłyta), z których każdy może "pracować" osobno i przemieszczającsię powodować pękanie płytek elewacyjnych.

Dość często spotykane są sytuacje układaniapłytek "na styk" lub z bardzo wąskimi fugami. Zaznaczyć trzeba, żeelastyczne zaprawy fugowe oprócz funkcji wizualnych mają za zadanietakże kompensowanie naprężeń powstających pomiędzy podłożem iokładziną. We wszystkich narożnikach nawet zaleca się stosowaniespoiny trwale elastycznej - silikonu (podobnie jak w dylatacjach).Współczynniki rozszerzalności termicznej okładziny i podłoża mogąsię dość zdecydowanie różnić powodując niebezpieczeństwo"zgniecenia" płytek. Sytuacja podobnego typu, przedstawiona na fot.4 i 5 to efekt bezpośredniego styku kostki brukowej i płytekstopnicowych. Po okresie zimowym pęknięta płytka została wymienionana nową, jednakże nie została usunięta przyczyna. Następny sezonzimowy spowodował niemal identyczne uszkodzenie wymienionejpłytki

Ten sam problem występuje w przypadkuprzyklejania płytek cokolikowych nad powierzchnią tarasu, bezpozostawienia miejsca na wykonanie prawidłowej elastycznejspoiny.

Tylko niektórzy producenci płytek tarasowych ikształtek stopnicowych z kapinosami załączają do swoich wyrobówodpowiednią ulotkę montażową. Niestety nie wszyscy wykonawcystosują się do zasady, że takich kapinosów nie należy przyklejaćzaprawą klejową, gdyż naprężenia powstające na powierzchniachpoziomych i pionowych mogą spowodować uszkodzenia jak na fot. 6.Także brak możliwości ruchu wokół zakotwionych elementów (np.barierki mocowane metodą tradycyjną) po pewnym czasie możespowodować spękanie płytek, często i tak już osłabionych przezdocinanie (fot. 7).

Efektem zbyt nisko zamontowanych drzwibalkonowych podczas budowy jest brak miejsca na wykonanienastępnych warstw w odpowiednich grubościach. Płytki przyklejone dobardzo cienkiego podłoża mineralnego na papie izolacyjnej mogą nieprzenieść obciążeń mechanicznych, a nawet ruchu pieszego. Takżepapa na skutek starzenia, bez odpowiedniej warstwy dociskowejjastrychu, może powodować odkształcenia okładziny skutkującepękaniem i odspajaniem się płytek (fot. 8).

Budując taras nie należy poprzestawać na jegoładnym wyglądzie. Dopiero w połączeniu ze spełnieniem warunkówtechnicznych i doborem odpowiednich materiałów można będziekorzystać z niego przez długi okres czasu. Warstwy jastrychowe,szczególnie na tarasach nad pomieszczeniami (terminowość prac)wykonać można na bazie spoiw szybkowiążących (np. Sopro RapidurB5), co umożliwia natychmiastowe przystąpienie do następnych etapówrobót. Wymagane minimalne spadki (do 2%) wykonać lub poprawić możnajedną ze szpachli wyrównawczych (Sopro AMT 468). Jednym znajważniejszych elementów decydujących o żywotności płyty tarasu(także naziemnego) jest wykonanie warstwy izolacji zespolonej zpodłożem (Sopro DSF 523), która zabezpiecza wszystkie warstwypołożone niżej oraz pomieszczenia przed napływem wody i wilgoci.Płytki o jak najniższej nasiąkliwości muszą być przyklejone nazaprawie o wysokiej elastyczności (Sopro FF 450, Sopro No.1) takąmetodą, aby zapewnić 100% powierzchnię przylegania. W tym celuwarte polecenia są także specjalne zaprawy do powierzchnipoziomych, tzw. półpłynne (Sopro VF 413). Ostatni etap prac tospoinowanie również elastyczną zaprawą fugową. Zaleca się, abyszerokość fug na zewnątrz wynosiła min. 5 mm. Najlepszymrozwiązaniem jest zastosowanie zapraw przeznaczonych do takiegozakresu szerokości np. Sopro saphir 15, Sopro FL, czy Sopro FLs.Oczywiście dylatacje i naroża należy wypełnić wspomnianym wyżejsilikonem (Sopro Silikon) z zastosowaniem sznura dylatacyjnego oodpowiedniej średnicy.

Przykładowo podane efekty awarii na tarasach niewyczerpują wszystkich możliwych niebezpieczeństw. Dlatego też pracetarasowe powierzać należy ekipom wykonawczym posiadającym wiedzę idoświadczenie w tym zakresie, korzystającym z materiałów chemiibudowlanej wysokiej jakości i najlepiej będącym po odpowiednimprzeszkoleniu przez dział techniczny producenta.